توئیت‌بازی رضا امیرخانی و وزیری که رای اعتماد نگرفت

۱۴۰۱-۰۸-۲۵ فرهنگ

توئیت‌بازی رضا امیرخانی و وزیری که رای اعتماد نگرفت

رضا امیرخانی، نویسنده و حسین باغگلی، معاون فرهنگی شهردار مشهد که پیش از این به عنوان وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش به مجلس معرفی شده و رای اعتماد نگرفته بود، پس از نامه وی برای تخلیه کافه کتاب آفتاب در توئیتر به انتشار مطالبی به گفت‌وگو با یکدیگر پرداختند.

رضا امیرخانی پس از انتشار بیانیه‌ ۱۳۴ نفر از فعالان فرهنگی کشور در واکنش به نامه شهرداری مشهد برای تخلیه و تعطیلی کافه کتاب آفتاب مشهد که اشخاص مختلفی از جمله عبدالله کوثری، بیژن عبدالکریمی، هادی خانیکی، میلاد دخانچی، حسین دهباشی، سلمان کدیور، محمدکاظم کاظمی، سعید بیابانکی و… آن را امضا کرده بودند، در کانال تلگرامی خود نوشته است: با متن بیانیه‌ راجع به کافه کتاب آفتاب مشهد همدلم اما بر مبنای اصول شخصی از امضای بیانیه‌های گروهی پرهیز می‌کنم.

او در ادامه خطاب به حسین باغگلی، معاون فرهنگی شهردار مشهد و وزیر نخست پیشنهادی آموزش و پرورش دولت سیزدهم که از سوی مجلس شورای اسلامی رای اعتماد کسب نکرد، نوشت: دوست عزیزی که می‌خواستی به فرزندان ما راست‌گویی بیاموزی و به تو اعتماد نکردند و فی‌الحال دستور محرمانه‌ تعطیلی امضا کرده‌ای، آیا خودت به این نتیجه رسیده‌ای؟ باغت آباد، پس به مردم شهرت توضیح بده… اگر نه مثل آنکه آبروی حوزه‌ هنری مشهد را انداخت روی بند رخت، قهرمان‌بازی درنیاور و مسئولیت امر و نهی دیگران را بر دوش خود نگذار!!

حسین باغگلی نیز در پاسخ به امیرخانی طی رشته توییتی نوشته است:

این روزها بحث کافی‌شاپ و فروشگاه کتاب آفتاب و ابلاغ معاونت فرهنگی شهرداری مشهد داغ است و هر کسی موضعی می‌گیرد. بنایی به سخن گفتن در روزهایی که اکثر مردمان این سرزمین بیش از آنکه بشنوند، دوست دارند سخن بگویند؛ نداشتم.

در این میان اما، نوشته یک اهل قلم و تذکر او به توضیح این واقعه برای مردم شهرم، این امید را ایجاد کرد که شنوندگانی برای این حکایت هستند و تمایل به شنیدن وجود دارد؛ لذا تصمیم گرفتم برای این دوست و مردم شهرم بنویسم و البته بی‌پرده بنویسم.

بگذریم از حواشی که تمایل ورود به آن‌ها را ندارم اما دوست عزیز، غصه و قصه وابستگی به کمک‌های دولتی و شبه دولتی که شما قبل‌تر، به خوبی، در نفحات نفت به آن اشاره کرده بودید: «در این گوشه خاک، می تواند کسی به دنیا بیاید و بالغ شود و از پدر پول توجیبی بگیرد، بعد بزرگتر شود و از دولت پول توجیبی بگیرد و بعد هم ریق رحمت را سر بکشد و وارد بازار «واقعی و رقابتی کسب و کار نشود» (ص ۱۱): واقعیتی است که امروز مجموعه‌هایی چون «آفتاب» را مبتلا به خود نموده است. «آفتابی» که از بهمن ماه ۱۳۹۴ طلوع خود را وابسته به کمک شبه دولتی شهرداری نمود.

(۲۰۰ متر مربع در یکی از تجاری‌ترین مناطق شهر مشهد به قیمت اجاره میانگین ماهانه کمتر از ۲ میلیون تومان) و قرار بود پایان تیر ماه ۱۳۹۸ از این مادر شیرده جدا شود و مستقل زیست کند اما بیش از سه سال است که حاضر به مستقل شدن نیست و برای باقی ماندن در دامان این مادر بهانه‌گیری می‌کند.

او مهلت ۱۲ روزه را مطرح می‌کند و به همراهی ۱۲۰۰ روزه پس از پایان قرارداد(یا حداقل مهلت ۴۸۰ روزه دوره مدیریت شهری جدید) و نشست‌های شخصی من و همکارانم با رویکرد دوستانه و همدلانه در ۱۰ ماه گذشته هیچ اشاره‌ای نمی‌کند.

آفتابی که در همه این سال‌ها قرار بود از یارانه‌های شبه‌دولتی(که متعلق به همه شهروندان مشهد است) بهره ببرد تا بتواند روی پای خودش بایستد و بعد فرصت را برای جوان ترها و تازه واردها به عرصه فرهنگ فراهم کند، اما حالا از هر ابزاری برای ماندن بیشتر استفاده می‌کند.

اتفاقا من از «نفحات نفت» شما آموختم که این در بغل گرفتن‌ها، چقدر برای راه افتادن مضر است و امروز از زبان «آفتاب» به عنوان یک اهل فرهنگ(که در تمام سال‌های زندگیم و اکنون به او احترام می‌گذارم) می‌شنوم: «آفتاب هرگز نمی‌میرد» و ای کاش به ویژگی دیگر آفتاب هم اشاره می‌شد.

به گزارش ایسنا،که «آفتاب برای زیستن نیازمند حرکت است و آفتاب در سکون معنا ندارد…» «حق» می‌داند که آنچه نوشتم براساس راستگویی» بود (هرچند در این مجال فرصت بیان همه ماجرا نیست؛ اما جمله پایانی‌ام این باشد دوست عزیز؛ آری قرار بود به فرزندان این سرزمین راست گویی» بیاموزم، اما اعتماد نشد.

ولی قرار نبود فقط به آن‌ها «راست گویی» بیاموزم بلکه قرار بود «سخت‌کوشی»، «خلاقیت»، «خطرپذیری»، «وفای به عهد» و «عشق به دین و میهن» هم بیاموزم…

نوشته‌های مرتبط

۱۴۰۱-۰۸-۲۵ فرهنگ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


* درج نام و ایمیل اختیاری است.