خدای توپ گرد، خدای زمین چمن

۱۳۹۹-۰۹-۲۸ فرهنگ

بسم‌الله
فردا عصر، همین موقع‌ها یا قهرمان شده‌ایم یا مثل دو سال قبل قهرمان نشدیم. مثل ده سال قبل، مثل بیست سال قبل، مثل همه‌ی عمر این درخت قرمز سال‌خورده.
فردا همین وقت‌هاست که می‌فهمیم درست به دلم افتاده یا نه، ولی به دلم افتاده امسال نوبت قهرمانی ماست. اگر قرار بود این ترکیب، این تیم، این سیدجلال و این یحیا قهرمان نشوند چرا جل جلاله فرموده :

یَا زَکَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ یَحْیَى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِیًّا

خدا با همه‌ی خدایی‌اش توی دلم انداخت. اول‌های سوره‌ی مریم را که نگاه کنی می‌بینی که خدا زکریای سال‌خورده را بشارت داده به پسردار شدنش. پسری به نام یحیا. یحیایی که قبل از او کسی این اسم را نداشته.
ساده است رفیق! ترجمه‌اش می‌شود که خدا پرسپولیس سال‌خورده را بشارت داده به قهرمان شدنش. یک قهرمانی با یحیا. یک قهرمانی که قبل از یحیا کسی آن را نداشته.
فردا یک ساعتی بعد از اذان ظهر، یک حماسه شروع می‌شود. حماسه‌ای که بشارتش را به ما خدا داده. خدای توپ گرد، خدای زمین چمن، خدای سرزمین همیشه بازنده…

محمدرضا مهاجر

نوشته‌های مرتبط

۱۳۹۹-۰۹-۲۸ فرهنگ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


* درج نام و ایمیل اختیاری است.