روز جهانی قدس

۱۳۹۸-۰۳-۱۰ سیاست

محمدرضا مهاجر

اسراییل، چنان‌که می‌دانم و می‌دانید رژیمی است نژادپرست، کودک‌کش، ضعیف‌کش، غاصب و …
حداقل امروز من تردیدی در این‌ها که گفتم ندارم.
هر متری که داشته باشیم هم نتیجه‌اش همین‌ها می‌شود.
و واقعا امید و آرزوی من همین است که مشهور است: اسراییل از صفحه‌ی روزگار محو شود. اما ثم ماذا؟
اسراییل که از صفحه‌ی روزگار محو شد برنامه‌ی ما چیست؟
تورم‌مان کم می‌شود؟ اوضاع اقتصادی‌مان درست می‌شود؟ وضع فرهنگی‌مان به‌تر می‌شود؟ بحران‌های اجتماعی‌مان حذف می‌شود؟ چه می‌شود؟
ما سال‌هاست که کودکان کار داریم. سال‌هاست که فقر مطلق داریم. سال‌هاست که مشکلات معیشتی داریم. سال‌هاست که هزار بدبختی و بی‌چارگی و درماندگی داریم.
ربط این‌ها با وجود اسراییل را نمی‌توانم پیدا کنم.
(که البته ممکن است عاقلی پیدا شود و بگوید با ده واسطه، مشکلات امروزمان اتفاقا گردن اسراییل است.)
به قول مردی که سال‌هاست صدای‌ش نیست:
«…بدون حل این مسایل نمی‌توانیم مدیریت جهانی داشته باشیم. ما مجبوریم با مدیریت داخلی مشکلات خود را حل کنیم تا بتوانیم به سمت اهداف بلندتری برویم. ما موقعی می‌توانیم از برادران لبنانی‌مان حمایت کنیم که خودمان در داخل قوی باشیم. موقعی می‌توانیم از آرمان‌های فلسطین دفاع کنیم که خودمان قوی باشیم و موقعی می‌توانیم دست دراز کنیم تا در آمریکای لاتین فعال باشیم که در رابطه با همسایه‌های عزیز خود که جای پای محکمی داریم و مذهب و بازارهای مشترکی با ما دارند، فعال شده باشیم و عمق استراتژیکی را برای کشور تامین کرده باشیم».

نوشته‌های مرتبط

۱۳۹۸-۰۳-۱۰ سیاست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


* درج نام و ایمیل اختیاری است.