صداوسیما ضعیف تر از رسانه های دیگر

۱۳۹۶-۱۰-۳۰ فرهنگ

صداوسیما ضعیف تر از رسانه های دیگر

محمد مهاجری در یادداشتی نوشت:

۱- نه کسی می داند صداوسیما چه تعداد بیننده دارد، نه خودش.آمارهایی هم که از نظرسنجی های خود صداوسیما درمورد خودش منتشر می شود   چون توسط نهادی بیطرف انجام نمی شود قاعدتانمی تواند اعتمادآفرین باشد.

درآمدها و هزینه های صداوسیما هم همینجور است. نه کسی در بیرون صداوسیما از ان خبر دارد،نه خودش از ان مطلع است.هفته پیش خبری منتشر شد از درآمد نجومی که صداوسیما در قالب برنامه سازی برای سازمانهای مختلف دریافت می کند و معلوم نیست به جیب چه کسی می رود و حساب و کتابش با کیست؟

۲- صداوسیما به لطف قانون اساسی رقابت ناپذیر است . امکانات فنی همه رسانه های کشور اعم از خبرگزاریها ،مطبوعات ، سایتها و شبکه های پیام رسان ، به اندازه یک صدم صداوسیما هم نیست. نیروی انسانی اش هم همینطور. دخل وخرجش هم همینطور. اما این رقابت ناپذیری در حوزه “نفوذ و تاثیر رسانه ای” قابل مناقشه است.

اگر یک صدم همین امکانات صداوسیما در اختیار رسانه های دیگر کشور – حتی انها که وابسته به سازمانهای حاکمیت هستند – قرار گیرد، بدلیل اینکه در چنبره بازیهای بوروکراسی نمی افتد،اثر بخشی اش از الان بسیار بیشتر خواهد شد.

۳- توقعات احزاب ،دولت،مجلس ، قوه قضائیه و… خیلی زیاد است. انها وقتی به بزرگی صداوسیما نگاه می کنند انتظاراتشان هم بزرگ می شود. دلیل این توقع ، نشناختن شاکله صداوسیماست.

هم به لحاظ نتیجه خروجی برنامه ها و هم به واسطه شناختی که از برخی چهره های موثر این سازمان وجود دارد، می توان ادعا کرد که سواد رسانه ای،کیفیت نیروها و مدیریت حاکم بر صداوسیما از متوسط آنجه که در سایر رسانه های کشور می بینیم کمتر است. با پذیرش این فرض، چرا باید منتظر شق القمر از صداوسیما بود؟

۴- منتقدان صداوسیما دوست دارند روی نقطه ضعف این سازمان، در برنامه های سیاسی انگشت بگذارند. شاید این روش برای دعواهای جناحی کاربرد داشته باشد، اما مشکلی را حل نمی کند. اینکه دائما توی بوق می کنند که صداوسیما در دست یک اقلیت سیاسی است که فکر و دیدگاه خاصی دارد حتی اگر درست هم باشد، توصیف صداوسیما نیست. واقعیت این است که رسانه ملی تکلیفش در برنامه های سیاسی با خودش روشن نیست. نمی داند طرف چه کسی را بگیرد و با چه کسی دعوا کند.

۵- خیلی از بیننده ها با برنامه هایی مثل دورهمی و خندوانه و فلان سریال طنز با صداوسیما آشتی اند. رسانه ملی هم از این اتفاق سرخوش است. سالها پیش یکی از بزرگان به صداوسیما هشدار داده بود که مبادا مردم برنامه های سرگرمی شان را در تلویزیون خودمان جستجو کنند و سیاست را در رسانه های بیرون. الحق که صداوسیما در عمل نکردن به این توصیه ، قهرمان است.

۶- گسترش کمی صداوسیما کمک بزرگی به آن نکرده و چهره های سیاسی چپ و راست همچنان از آن ناراضی اند. رسانه ملی هم هیچ تمایلی به آشتی کردن با چپ و راست ندارد. گاهی هم که مناظره ای و مباحثه ای پخش می کند، انگار صدقه ای به جناحهها داده است. این برداشت نمی گذارد صداوسیما “ملی” شود و ناچار است توهین”میلی” بودن را به جان بخرد.

۷- اگر صداوسیما دنبال گسترش نفوذ و تاثیر است، همانگونه که در امکانات فنی دنبال تقلید از رسانه های آن سوی آب است، گاهی از روشهای حرفه ای همان رسانه ها هم  تقلید کند. کار خوب را حتی از رسانه بد یادگرفتن خیلی بد نیست. رسانه های بد دارند افکارعمومی جامعه ما را بمباران می کنند.

علاوه برآن صداوسیما اگر چند کاسه از دانش رسانه ای که هم الان در حوض رسانه های کشور هست، بردارد و بریزد توی حوض خودش، از وضع الان نجات پیدا می کند.

(Visited 1,256 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

۱۳۹۶-۱۰-۳۰ فرهنگ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


* درج نام و ایمیل اختیاری است.