سرمقاله روزنامه اعتماد/ پاسداری از یک نهاد مهم سیاسی

۱۳۹۶-۰۲-۳۰ سیاست

سرمقاله روزنامه اعتماد/ پاسداری از یک نهاد مهم سیاسی

 « پاسداری از یک نهاد مهم سیاسی » عنوان سرمقاله شورای نویسندگان روزنامه اعتماد است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

انتخابات دیروز فارغ از رقابت سیاسی حاد میان دو جناح، با دو خط‌مشی و دو ادبیات سیاسی، یک ویژگی مهم دیگر هم داشت که همان شوق و رغبت مردم برای مشارکت بود. هرچند این شور و شوق در برخی مناطق دچار مشکل شد، زیرا کوشش وزارت کشور برای ورود شماره ملی افراد به داخل دستگاه مربوط و ثبت دیجیتالی آن در سامانه مرکزی و جلوگیری از رای دادن با شناسنامه‌های غیرواقعی یا رای دادن دوباره، موجب کندی پیشرفت کار شد و در بسیاری از حوزه‌ها تا ۶ ساعت مردم منتظر ماندند تا رای دهند. در هر حال با برخی تصمیمات که در بعدازظهر گرفته شد تا حدی این مشکل جبران شد ولی این مساله می‌تواند به عنوان یک مشکل جدی طرح شود که در انتخابات بعدی برطرف شود. ولی مساله اساسی گرایش و شوق خیلی زیاد جامعه ایران برای دادن رای بود. به همین دلیل نیز وقتی که ساعت‌ها در صف ایستادند، باز هم می‌خواستند که رای دهند و حاضر به عقب‌نشینی از صندوق رای نبودند. این مساله بسیار مهم است که معنا و مفهوم انتخابات برای ایرانیان چیست که اینگونه در صف‌های طولانی منتظر می‌مانند تا رای دهند؟ حتی پیرمرد و پیرزنانی بودند که با وجود اصرار دیگران حاضر نبودند خارج از نوبت بروند رای دهند و در صف ماندن را نشانه تشخص و اعتماد به راهی که می‌روند، می‌دانستند.
واقعیت این است که نظرسنجی‌های معتبر نشان داد که تصمیم مردم به مشارکت در این انتخابات نه در دقیقه ٩٠ و یکی دو روز اخیر، بلکه از ابتدای بازی و حتی پیش از آغاز بازی گرفته شده بود. برخی نظرسنجی‌ها پیش از آغاز رقابت انتخابات نشان می‌داد که بالای ۵۵ درصد مردم تهران تصمیم قبلی داشتند که در انتخابات شرکت کنند، در حالی که در گذشته هیچگاه تا این حد برای مشارکت اعلام آمادگی نمی‌کردند. هرچند این رقم در روزهای آخر برای کل کشور به ٨٠ درصد و برای تهران به ٧٠ درصد هم رسید، ولی حضور مردم از ساعات اولیه صبح نشان داد که انتخابات برای مردم ایران به عنوان یک امر جا افتاده و جدی مطرح است و دیگر برچسب‌های قدیمی مثل اینکه انتخابات بی‌فایده است یا نتیجه از پیش تعیین شده است را کسی نمی‌پذیرد. یا اینکه همه مثل هم هستند، مورد پذیرش نیست. اتفاقا انتخابات ایران در چند دهه گذشته از سال ١٣٧۶ به بعد نشان داده که نامزدها مثل هم نیستند، نتیجه از پیش تعیین‌شده‌ای وجود ندارد و چه بسا برخلاف تصور عموم شود. از همه مهم‌تر اینکه انتخابات در ایران جدی و اثرگذار است نه فقط مردم داخل کشور که ایرانیان خارج کشور هم چنین نتیجه‌ای را قبول دارند. اگر توجه کنیم در این انتخابات ایرانیان خارج از کشور به شکل بی‌سابقه‌ای در انتخابات شرکت کرده‌اند و بسیاری از آنان مسیرهای طولانی را طی کرده‌اند تا به حوزه‌ای برسند و رای بدهند. این اتفاق بسیار مبارکی است و حاکی از نهادینه شدن انتخابات در کشور است و اگر بتوانیم آن را چنانچه شایسته است حفظ کنیم، بزرگ‌ترین دستاورد سیاسی را در چند دهه اخیر داشته‌ایم. هیچ چیز برای جوامع در حال توسعه مهم‌تر از داشتن یک نهاد سیاسی پایدار برای نقل و انتقال قدرت نیست. چنین نهادهایی نیز فقط از طریق استمرار در کارکرد آنها شکل می‌گیرند. هنگامی که نهاد سیاسی مذکور شکل گرفت، آنگاه می‌توان امید داشت که حل اختلافات و انتقال قدرت از مسیر مسالمت‌آمیز رخ خواهد داد. در غیر این صورت همیشه باید منتظر بروز ستیز و خشونت باشیم.
مشارکت بالا در این انتخابات که انتظار می‌رود از ۴٠ میلیون عبور کند و رقم مناسبی برای کشور باشد، باعث افزایش قدرت و امنیت کشور خواهد شد. موقعیت ایران را در هرگونه مذاکره خارجی بالاتر خواهد برد. در منطقه‌ای که همه‌چیز بر محور زور و اسلحه می‌چرخد، یک کشور امن با یک انتخابات آزاد و رقابتی می‌تواند محل اتکای دولت و مردم برای پیشبرد سیاست‌های داخلی و خارجی باشد، شاید به اثرات سیاست داخلی چنین انتخاباتی کمتر توجه شود و اینکه چگونه هرکس حس خواهد کرد که در سرنوشت خود تاثیرگذار است و می‌تواند آینده را چنانچه می‌خواهد بسازد. این سرمایه بزرگ سیاسی است و باید از آن حراست و پاسداری کرد.

نوشته‌های مرتبط

۱۳۹۶-۰۲-۳۰ سیاست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


* درج نام و ایمیل اختیاری است.



logo-samandehi